السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
259
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
324 - ( 8 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هركس چيزى را وقف كند و بگويد : اگر به آن نيازمند شدم ، من به آن سزاوارترم ، پس از مرگش ميراث مىشود . » باب 3 حكم رجوع در وقف و صدقه و تملك آنها 325 - ( 1 ) حكم بن ابى عقيله گويد : « پدرم خانهاى را به من صدقه داد و من آن را تحويل گرفتم ، آنگاه پس از آن صاحب فرزندان ديگرى شد و تصميم گرفت آن را از من بگيرد و به آنان صدقه بدهد . من نيز ماجرا را براى امام صادق عليه السلام بازگو و از وى كسب تكليف كردم . امام عليه السلام فرمود : آن را به وى تحويل نده . گفتم : در اين صورت با من نزاع و مخاصمه مىكند . امام عليه السلام فرمود : تو نيز با وى مخاصمه كن ولى صدايت را بلندتر از صداى او نكن . » 326 - ( 2 ) جميل بن دراج گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : شخصى بر فرزندان صغيرش صدقهاى مىدهد ، آيا حق رجوع دارد ؟ امام عليه السلام فرمود : نه ، صدقه براى خداوند عزيز و باشكوه است . » 327 - ( 3 ) محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه ايشان دربارهء شخصى كه به فرزندان بالغش صدقه مىدهد ، فرمود : « در صورتى كه تا زمان مرگ پدر تحويل نگيرند ، آن ميراث است و اگر به فرزند صغيرش صدقه دهد صحيح است ، زيرا پدرش سرپرستى او را بر عهده دارد . و فرمود : در صورتى كه صدقه براى طلب خشنودى خداوند انجام شود ، در آن رجوع نيست .